 |
|
|
|
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
|
|
|
|
|
Αυτή τη στιγμή είναι συνδεδεμένοι 327 ανώνυμοι επισκέπτες και 0 εγγεγραμμένα μέλη.
|
|
|
|
|
«Με την άρση του καθεστώτος επιστράτευσης που υπήρχε από το '74, θα μειωθεί σημαντικά το όριο υλοποίησης της στρατιωτικής θητείας, που σήμερα είναι στο πεντηκοστό έτος και το οποίο θα κατέβει στα 40» --- Aκης Tσοχατζόπουλος, υπουργός Εθνικής Αμυνας, 06/07/2001 |
|
|
|
|
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
|
|
|
|
Ράδιο Τσαρούχι: Για την υποχρεωτική στράτευση
Ανώνυμος, Δευτέρα 10 Ιανουαρίου 2005 |
|
|
Το θέμα της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας μπορεί να προσεγγιστεί σε δύο επίπεδα.
Πρώτον, σε σχέση με τη γενικότερη στάση μας απέναντι στο στρατό και στον πόλεμο.
Δεδηλωμένος στόχος της θητείας (όπως συχνά μας υπενθύμιζαν οι αξιωματικοί μας) είναι η στρατιωτικοποίησή μας. Υποθέτοντας πως μετά από 1 χρόνο θητείας οι αξιωματικοί μου κατάφεραν να με στρατιωτικοποιήσουν, αναρωτιέμαι αν θα έπρεπε να είμαι υπερήφανος γι' αυτό. Έγινα μέσω αυτής της διαδικασίας καλύτερος άνθρωπος? Άραγε μια κοινωνία στρατιωτικοποιημένων ατόμων είναι μια προοδευμένη κοινωνία? Με άλλα λόγια, τέτοιους πολίτες και τέτοια κοινωνία θέλουμε να φτιάξουμε?
Είναι γνωστή η φράση πως «όταν το μόνο που διαθέτεις είναι σφυρί τότε παντού βλέπεις καρφιά». Όταν το μόνο που διαθέτεις είναι στρατό, τότε παντού βλέπεις απειλές και ενδεχόμενους πολέμους. Η διατήρηση του θεσμού της υποχρεωτικής στράτευσης καλλιεργεί έναν συγκρουσιακό τρόπο πρόσληψης της πραγματικότητας αναπαράγοντας μιλιταριστικές νοοτροπίες και πρακτικές.
Στο στρατό μαθαίνουμε να εκτελούμε ακόμα και ενέργειες χωρίς στρατιωτική αξία (πχ κούρεμα, ξύρισμα) επειδή απλώς έτσι «προβλέπεται». Προς το τέλος της θητείας, η εξοικείωσή μας με αντίστοιχες διαταγές έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο που δεν χρειαζόμαστε πια επίβλεψη για να πράξουμε το «προβλεπόμενο» αλλά αντιθέτως εμείς οι ίδιοι φροντίζουμε να επιπλήττουμε τους συναδέλφους μας που ξεφεύγουν από τον κανόνα!
Είναι ομολογουμένως μια εντυπωσιακή μεταμόρφωση! Για την επίτευξή της, ο στρατός εκτός της συνεχούς επανάληψης και της επιβολής ποινών, χρησιμοποιεί και την (ολοκληρωτική) λογική της συλλογικής ευθύνης. Η ομάδα (διμοιρία, λόχος, τάγμα) καθίσταται συλλογικά υπεύθυνη για την απόκλιση κάποιου μέλους της από τον κανόνα. Και για να αποφύγει την τιμωρία αναγκάζεται να αυτορυθμίζεται ή πιο απλά τα μέλη της να αλληλοαστυνομεύονται. Και αν το ξύρισμα και το κούρεμα φαντάζουν κάτι το ασήμαντο, αυτό που μένει και μετράει είναι η λογική «της άνευ αντιλογίας ή γογγυσμού εκτέλεσης των διαταγών». Όπως γράφει και ο Έκο «για να συνηθίσουμε στην υπακοή πρέπει να εξασκηθούμε σε στερήσεις που δεν χρησιμεύουν σε τίποτα αλλά μας στοιχίζουν πολύ».
Με λίγα λόγια, η στρατιωτική θητεία μπορεί να θεωρηθεί ως ένα μέσο χειραγώγησης των πολιτών, φαλκίδευσης της κριτικής τους σκέψης και προώθησης αντιδραστικών, φιλοπόλεμων επιλογών.
Δεύτερον, σε σχέση με το μέγεθος και το είδος των απειλών της εθνικής ασφάλειας της χώρας.
Η καθιέρωση της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας έχει ως στόχο τη δημιουργία ετοιμοπόλεμης και πολυάριθμης εφεδρείας. Το ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο, κάτω από τις σημερινές συνθήκες, η μαζική εφεδρεία είναι το ζητούμενο μιας αποτελεσματικής αποτρεπτικής πολιτικής.
Χάριν της υποχρεωτικής θητείας μπορούμε αυτή τη στιγμή να κηρύξουμε γενική επιστράτευση και να παρατάξουμε μια δύναμη ας πούμε ενός εκατομμυρίου ανδρών. Ε και? Ανάκληση της εφεδρείας σημαίνει ένα εκατομμύριο άτομα με ρούχα παραλλαγής, σωστά (ίσως) προσαρμοσμένη εξάρτυση, κράνος και ένα G3Α3 ανά χείρας (που ας πούμε ξέρουν να χρησιμοποιήσουν). Και τι θα τους κάνουμε? Μας είναι πραγματικά χρήσιμοι?
Εάν ζούσαμε στο 1905 μπορεί μια τέτοια πρακτική να προσέφερε σημαντική στρατιωτική ισχύ. Τότε όμως δεν υπήρχαν ούτε αεροπλάνα, ούτε τανκς, ούτε πύραυλοι, ούτε χημικά/πυρηνικά/βιολογικά όπλα. Υπήρχαν μόνο άνθρωποι και ντουφέκια. Και όσους περισσότερους ανθρώπους (και ντουφέκια) είχες, τόσο πιο ισχυρός ήσουνα. Σήμερα όμως η στρατιωτική ισχύς δεν είναι θέμα «κεφαλιών». Με ένα πολυάριθμο μπούγιο δεν κερδίζονται οι πόλεμοι.
Οι στρατιωτικές υπερδυνάμεις (πχ ΗΠΑ) έχουν από χρόνια καταργήσει την υποχρεωτική θητεία γιατί ξέρουν πως δεν τους προσφέρει ουσιαστική στρατιωτική ισχύ.
Με λίγα λόγια, η υποχρεωτική στράτευση απορροφά τεράστιες ποσότητες χρόνου, κόπου και χρημάτων με μηδαμινά αποτελέσματα. Αν οι πόροι αυτοί διατίθονταν για τη δημιουργία ενός σύγχρονου, καλά εκπαιδευμένου και εξοπλισμένου στρατού παράλληλα με την ανάπτυξη μιας ισχυρής αμυντικής βιομηχανίας με δυνατότητες προηγμένης εγχώριας Έρευνας και Ανάπτυξης το αποτέλεσμα σε όρους στρατιωτικής ισχύος θα ήταν πολλαπλάσιο.
Αναλογιστείτε πως ξοδεύει σήμερα το χρόνο του ένας μέσος υπολοχαγός. Αντί να βελτιώνεται καθημερινά στο αντικείμενο της ειδικότητάς του σπαταλάει το χρόνο του φροντίζοντας για το κούρεμα, το ξύρισμα, την καθαριότητα, τις άδειες, τη διαβίωση γενικά, ενός αριθμού απρόθυμων νεαρών πολιτών που πασχίζει να τους μετατρέψει σε στρατιώτες. Πόσο καλά γνωρίζουν οι νέοι αξιωματικοί τα σύγχρονα οπλικά συστήματα, πόσο καλά γνωρίζουν τη ζώνη ευθύνης της μονάδας τους, πόσο συχνά κατεβαίνουν στο ποτάμι για να ελέγξουν τα οχυρωματικά έργα, πόσο καλά γνωρίζουν τα επιχειρησιακά σχέδια και πόσο επικαιροποιημένα είναι αυτά, πόσο καλή είναι η φυσική τους κατάσταση, πόσες ξένες γλώσσες γνωρίζουν, πόσο καλά χειρίζονται τους Η/Υ? Όχι και τόσο. Και αυτό γιατί δεν έχουν χρόνο χαμένοι ανάμεσα στο πλήθος των γραφειοκρατικών λεπτομερειών που συνεπάγεται η διοίκηση ενός λόχου στρατευσίμων.
Οι ΕΔ δεν είναι στρατός, αλλά ένα μεγάλο σχολείο επιμόρφωσης εφέδρων οπλιτών. Οπλιτών που ποτέ δεν πρόκειται να χρησιμοποιήσουμε. Αναλωνόμαστε δηλαδή στη δημιουργία μιας άχρηστης εφεδρείας και όχι στην ανάπτυξη ενός ισχυρού στρατού.
Εξάλλου, υπό τις παρούσες διεθνείς συνθήκες, το χειρότερο ρεαλιστικό πολεμικό σενάριο αφορά ένα θερμό επεισόδιο τύπου Ίμια ή κάποια τρομοκρατική επίθεση. Και στις δύο περιπτώσεις, η «ετοιμοπόλεμη» εφεδρεία που παράγεται μέσω της υποχρεωτικής στράτευσης μας είναι άχρηστη. Την όλη επιχείρηση θα κληθούν να αναλάβουν επιλεγμένες μονάδες των ΕΔ με ειδική εκπαίδευση και εξοπλισμό. Δεν πρόκειται να αναχαιτίσουμε τα τουρκικά μαχητικά, να απομακρύνουμε το Χόρα, να προασπίσουμε μια βραχονησίδα ή να συλλάβουμε έναν τρομοκράτη κάνοντας γενική επιστράτευση!
Συμπερασματικά, η υποχρεωτική στρατιωτική θητεία αποτελεί έναν αναχρονιστικό και ατελέσφορο θεσμό που επιβαρύνει υπέρμετρα την κοινωνία δίχως να της προσφέρει ουσιαστικά τίποτα.
|
|
|
|
|
| | Τα σχόλια είναι πνευματική ιδιοκτησία των συντακτών τους και καμία ευθύνη δεν φέρουμε για το περιεχόμενό τους. |
ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΣΧΕΤΟ
officer (-) 10 Ιαν 2005 - 07:54
(Πληροφορίες μέλους | Στείλτε προσωπικό μήνυμα) http://http:// |
Κάποιοι μου διαμήνυσαν ότι με τις αρλούμπες που γράφω, θίγω τις θρησκευτικές πεποιθήσεις τους και με χαρακτήρισαν αναξιοπρεπή (μωρέ αλλιώς με αποκάλεσαν, αλλά τέλως πάντων).
Ζητώ λοιπόν συγνώμη, από αυτούς που θεωρούν ότι πράγματι προσέβαλα και θα απέχω για λιγάκι, μέχρι να ηρεμήσουν τα πνεύματα.
Ευχαριστώ για την μέχρι τώρα φιλοξενία και ανοχή που δείξατε
|
[ Απαντήστε στο σχόλιο αυτό ]
[ Απαντήστε στο σχόλιο αυτό ]
[ Απαντήστε στο σχόλιο αυτό ]
[ Απαντήστε στο σχόλιο αυτό ]
Αλλότριοι σκοποί - collateral damage
anti (anti®OMHROI.GR) 10 Ιαν 2005 - 15:35
(Πληροφορίες μέλους | Στείλτε προσωπικό μήνυμα) http://www.omhroi.gr/ | >>>Το θέμα της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας μπορεί να προσεγγιστεί σε δύο επίπεδα.
Και βέβαια το τρίτο επίπεδο είναι η χρησιμοποίηση του στρατού και της θητείας ειδικότερα για ξένους προς την άμυνα λόγους
- στήριξη αναξιοπαθούντων τοπικών οικονομιών
- στήριξη αναξιοπαθούντων κλάδων της οικονομίας
- πελατειακές σχέσεις - βυσματοκρατία
Το τελευταίο ειδικότερα αποτελεί, για μένα, το μεγαλύτερο "μάθημα" που προσφέρει το σχολείο στρατός. Μπορεί κάποιος να μην μάθει να καθαρίζει τουαλέτες αλλά το ότι θα πρέπει να βάλει βύσμα το μαθαίνει πριν ακόμα περάσει τη πύλη του στρατοπέδου
Το τέταρτο επίπεδο είναι η διατήρηση στην ενεργό υπηρεσία όλων αυτών των υπεράριθμων βαθμοφόρων. Είναι δυνατόν να αντιστοιχεί ένας βαθμοφόρος σε κάθε έφεδρο; Ναι, στον ελληνικό στρατό είναι (όσο και αν τους κάνουμε εξαγωγή)
Το πέμπτο επίπεδο είναι και το χειρότερο για την χώρα: Χωρίς τη θητεία ο κόσμος θα αρχίσει να αμφισβητεί το ύψος των πο
Διαβάστε το υπόλοιπο του σχολίου αυτού ... |
[ Απαντήστε στο σχόλιο αυτό ]
|
